dinsdag 26 mei 2015

Foie gras au Parlement Européen

Ca y est, je m'attendai déjà longtemps,  le controverse autour le foie gras est démarré.
Comme tout le monde j'étais contre le gavage d'oiseau ou canards. Je me rapelle un jour qu'une amie qui fréquente la France souvent me donnait  un conserve de foie gras cadeau. Moi aussi j'aimait la France mais j'aime aussi la nature, son fauna et flora et le bien-être  de tout être-vivant.
Je refusait le cadeau parce que le foie gras était symbole d'un acte violant contre ces animaux.
A un certain moment je me trouve au milieu des canards au Landes, november 2008. Une histoire avec des documents d'un notaire m'apporte dans une gîte spacieuse pas 100m d'un élevage de canards. Le lendemain je me lève tôt, à 5u30 je me me dirige vers la musique qui sort de l'étable.


'Mijn ochtendlijke tocht leidde me eveneens naar de muziek die uitnodigend vanuit de stallingen komt aanwaaien. Op de eendenkwekerij is het één en al bedrijvigheid. Dat merken we elke morgen aan de muziek. Van 5.30 u al, zo blijkt.
Ganzeleverpaté is niet aan mij besteed. Niet omdat ik vegetariër ben, meer omwille van het verhaal achter de paté. De horrorbeelden van het geforceerd voeden. Zoals ik sinds mijn 16 ook weiger kalfsvlees te eten nadat ik een kalverenkwekerij had bezocht met de school.
Kalveren hebben voor mij een hoge aaibaarheidsfactor, een geneugte die ik meermaals mocht ervaren bij mijn tante in de Walen. Hebben jullie al een kersvers kalfje geaaid, de likkende tong gevoeld?
Maar dan die dartele diertjes in een kooi zien staan waar ze, naarmate ze groeien, nooit kunnen draaien, laat staan keren. Dat vond ik pas dierenmishandeling.
Om maar te zeggen dat ik heel sceptisch de invitatie van de eendenkweekster aanvaardde. Gezien de voedster net buiten kwam en me zag staan kon ik niet anders dan even gedag zeggen. Een tel later bevond ik me in de  enorme stal. Ze was heel spraakzaam want ik was een zeldzame bezoekster, buitenlands bovendien; een welkome afleiding tijdens het eenzame werk. Ze staat alleen voor hety voeren van 780 eenden. Dat gebeurt tweemaal daags. In tegenstelling tot wat wij denken zijn het geen ganzen, maar eenden die kunstmatig gevoed worden voor de consumptie van leverpaté.
Ganzen zijn te gevoelige dieren daarvoor, vertelt de eendenvoerster terwijl ze rustig en vakkundig de rollende voedmachine van eend tot eend trekt.


 In lange rijen zitten ze, de eenden. Elk afzonderlijk in een metalen kooitje dat bovenaan open is. Staan is quasi onmogelijk. Eén eend heeft haar vleugel in de kooi van de ander eend geslagen. De voedster bezorgt de vleugel weer aan de eigenaar terug. 't Is een beetje wringen maar er is toch liefde voor het dier. Ze kent ze onderhand, die 780 eenden. Ze weet welke ze mag voederen en welke ze moet overslagen. Want het is niet de bedoeling dat er overvoerd wordt, dan zouden ze sterven in de kooi, voor de de tijd rijp is voor slachting, een verlies dus.
- Die leuke muziek? Daar houden ze van, de eenden, wij ook wel. Muziek verzacht de zeden.
Ze zitten hier nu twee weken. Morgen worden ze allemaal geslacht.
Maar eerst hebben ze vrij in de wei mogen rondlopen zoals die andere die je nu in de wei ziet; dié zijn klaar om gekooid te worden. Het duurt wel een tijd eer we die allemaal gevangen hebben - wel uren - en dan wordt hun lever twee weken gevoed met een maïspap, hier in de stal. De eerste voedering is niet makkelijk, maar na vier dagen zijn ze het gewoon.
Ik werk nog bij een andere patron die een meer natuurlijker aanpak heeft. Die dieren worden niet gekooid, per twaalf lopen ze vrij rond en worden in hun omheining gevoerd. Oui, oui, pak maar foto’s.

Pour résumer: les canards sont nourri que deux semaines de leur vie avec gavage prudent sous les propriétés curatives de la musique, on ne force pas les animaux. Le sort d'un adorable veau qui peut pas se tourner dans sa cage est plus près de maltraitance d'animeaux. Des documentaires nous montrent des saumons dans l'océan traité avec des pesticides que vous ne voulez pas savoir. Un autre documentaire sur le 'célèbre canard chinois' nous montre le débarrasement de panaches vivant...

Une ou deux fois par an je mange le foie gras sans objections. C'est délicieux. J'aime en plus le magret, coeur de canard...mais de moins en moins mes traductions. Après des annèes j'avais prévu d'écrire plus aisé en français mais ce n'est pas le cas, il n'y a pas d'apprentisage, au contraire et je m'énerve de plus en plus sur les sites qui me donnent des traductions abominables .
Je conte sur votre comprehension.
Vanaf nu schrijf ik in mijn moedertaal.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen